Jesień w naszym przedszkolu rozkwitła kolorami niczym bajkowy ogród. W sali pojawiło się ogromne, kartonowe drzewo, które z każdym dotykiem dziecięcych dłoni zmieniało się w prawdziwą jesienną koronę. Czerwień, złoto, pomarańcz, żółć, fiolet i zieleń, barwy jak z palety czarodziejskiego malarza, układały się w liście pełne radości i fantazji. Każde dziecko zostawiło na nim swój ślad, a wszystkie dłonie razem utworzyły obraz wspólnoty, której siłą jest różnorodność i dziecięca wyobraźnia.
Niedługo później obok pojawiło się drugie drzewo. Tym razem swoje dłonie odcisnęli na nim dorośli – wszyscy ci, którzy na co dzień troszczą się o przedszkolaków, towarzyszą im, uczą i wspierają. Dzięki temu obok siebie wyrosły dwa niezwykłe drzewa: jedno utkane z małych rączek, a drugie z dłoni dorosłych.
„Wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi, choć niewielu z nich o tym pamięta” – pisał Antoine de Saint-Exupéry w Małym Księciu. Nasze drzewa przypominają właśnie o tym: że dzieci i dorośli tworzą wspólnie jedną rodzinę, a ich dłonie, małe i duże, budują codziennie świat pełen ciepła, barw i wzajemnej bliskości.
Teraz oba drzewa zdobią nasze przedszkole. Patrząc na nie, łatwo dostrzec, że najpiękniejsze rzeczy powstają wtedy, gdy jesteśmy razem.
Metryka
- Autor Dominika Janowska



























